Ik lig in de zetel, mijn schouders hoog en gespannen.
Ogen die zich sluiten met zachte kracht.
Buiten kraakt de vorst in kale takken.
De vrieskou beukt tegen de ramen.
Ik luister.
Eerst naar de trage stroom lucht door mijn neus.
Dan naar het ritme van mijn hart en het pompende ruisen van mijn bloed.
Ik glijd weg, dieper de stilte in.
Ze is niet leeg; ze is vruchtbaar.
Het Grote Luisteren begint.
Elke vezel van mijn bestaan staat op scherp.
Daar is de onrust.
Geen pijn, maar een zeurend verlangen.
Een subtiele trilling, reizend door het ijzige Winterveld van de Onzichtbare Wereld.
Wat begon als een rilling door de kou, wordt een trilling van betekenis.
De spanning in mijn schouders is geen last, maar ingehouden kracht.
Ik bereid me voor.
Ik ben de specht in de vroege ochtend.
Ik scherp mijn snavel tegen de harde, dode boomtop.
Vastberaden.
Geduldig.
Ik hamer uit noodzaak.
Ik breek de korst open.
Ik luister naar de holtes in de boom, naar waar het leven zich verschuilt.
Straks breek ik door de winter heen.
Met de kracht van expressie.
Met de kracht van creatie.
Met de Kracht van de Creatie die ik ben.
Ik ben in liefde geboren.
De liefde die ik ben, mag vrijer door me heen stralen.
Authentieker dan ooit tevoren.
Opdat het anderen mag raken.
Bonus.
Hieronder deel ik een eenvoudig ritueel dat je kan helpen om je innerlijke trilling om te zetten in een concrete 'roep' naar de buitenwereld.
Benodigdheden: Een trommel, een ratel of simpelweg je eigen borstkas (als klankbord), en een klein takje van een boom (bij voorkeur een dode tak die je buiten hebt gevonden).
De Cocon doorbreken
Zit in je vertrouwde houding (benen opgetrokken). Adem diep in en voel de spanning in je schouders. Visualiseer dat deze spanning de 'veer' is die gespannen staat.
Het Scherpen van de Snavel
Neem het takje tussen je handen en wrijf er krachtig overheen. Voel de wrijving en de warmte. Spreek hardop je intentie uit: "Ik scherp mijn focus, ik erken mijn kracht."
De Roffel van Manifestatie
Begin met je vingers een ritme te tikken op je borstbeen of op je instrument. Begin zacht, passend bij de trilling die je voelde. Versnel het ritme totdat het voelt als de roffel van een specht - krachtig, doelgericht en helder.
De Expressie-kreet
Laat bij de laatste slag een klank los (een 'Ah' of 'Ooh'). Stel je voor dat deze klank de draad is die vanuit je innerlijke wereld door de bevroren ruit de wereld in vliegt.
Het Offer
Leg het takje buiten in de sneeuw of op de koude aarde als symbool dat je je intentie hebt 'geplant' in de tastbare wereld.
Reactie plaatsen
Reacties